شمس تبریزی تو خورشیدی و از تو چاره نیست

صوفیان را صاف می دارد تو بستان درده گیر

هر شکوفه کز می ما نیست خندان بر درخت

گر چه او تازه ست و خندان هم کنون پژمرده گیر

چونک بی تو شب بود استاره ها بشمرده گیر