ما درآمد سایه وار و شد برون آن مای یار

مای ما هم خفته بود و برده زحمت از میان

مای ما با مای او گشته کنار اندر کنار

چون سحر این مای ما مشتاق آن ما گشته بود

شمس تبریزی برفت اما شعاع روی او

هر طرف نوری دهد آن را که هستش اختیار