چشمت از خاک در شاه شود خوب و منیر

گفت تا چشم تو مر سوخته را بشناسد

تا ننوشی تو دگر سوخته ای نیم ضریر

نیست را هست گمان برده ای از ظلمت چشم

هله ای شارح دل ها تو بگو شرح غزل

من اگر شرح کنم نیز برنجد دل میر