عشق که بی دست او دست تو را دست ساخت

منبت هر دست و پا عشق بود در صور

نی پدر و مادرت یک دمه ای عشق باخت

چونک یگانه شدند چون تو کسی کرد سر

بی سر و دستش مبین شکل دگر کن نظر

رنگ همه روی ها آب همه جوی ها

مفخر تبریز دان شمس حق ای دیده ور