گفت منم آفتاب نیست تو را تاب تاب

گفتم بهر خدا یک دمه آهسته تر

یک دم ای ماه وش اسب و عنان را بکش

ای تو چو خورشید و خور سایه ز ما زو مبر

زانک ز یک تاب من از تو نماند اثر

زانک تو در سردسیر داشته ای رخت خشک

خشک لب و چشم تر بوده ای از خشک و تر