زانک ز یک تاب من از تو نماند اثر

یک دم ای ماه وش اسب و عنان را بکش

ای تو چو خورشید و خور سایه ز ما زو مبر

گفت منم آفتاب نیست تو را تاب تاب

زانک تو در سردسیر داشته ای رخت خشک

خشک لب و چشم تر بوده ای از خشک و تر

برج من آن سوترست دور ز خشک و ترست