ببرد دمدمه حکم حق ز جانش قرار

چه خواب هاست که می بینی ای دل مغرور

چه دیگ بهر تو پختست پیر خوان سلار

هزار تاجر بر بوی سود شد به سفر

چنانش کرد که در شهرها نمی گنجید

ملول شد ز بیابان و رفت سوی بحار

رود که گیرد مرجان ولیک بدهد جان