چرا از او که خبر می کند کنی آزار

چرا ز قافله یک کس نمی شود بیدار

که رخت عمر ز کی باز می برد طرار

چرا ز خواب و ز طرار می نیازاری

تو را هر آنک بیازرد شیخ و واعظ توست

که نیست مهر جهان را چو نقش آب قرار

یکی همیشه همی گفت راز با خانه