که نیست مهر جهان را چو نقش آب قرار

چرا ز خواب و ز طرار می نیازاری

چرا از او که خبر می کند کنی آزار

تو را هر آنک بیازرد شیخ و واعظ توست

یکی همیشه همی گفت راز با خانه

مشو خراب به ناگه مرا بکن اخبار

شبی به ناگه خانه بر او فرود آمد