شبی به ناگه خانه بر او فرود آمد

که نیست مهر جهان را چو نقش آب قرار

یکی همیشه همی گفت راز با خانه

مشو خراب به ناگه مرا بکن اخبار

چه گفت گفت کجا شد وصیت بسیار

نگفتمت خبرم کن تو پیش از افتادن

که چاره سازم من با عیال خود به فرار