ز لطف و صنعت صانع کدام را گویم

نبات و مردم و حیوان نتیجه این چار

چه بی هشانه میی دارد این شب زنگی

که خلق را به یکی جام می برد از کار

که بحر قدرت او را پدید نیست کنار

شراب عشق بنوشیم و بار عشق کشیم

چنانک اشتر سرمست در میان قطار