که بحر قدرت او را پدید نیست کنار

چه بی هشانه میی دارد این شب زنگی

که خلق را به یکی جام می برد از کار

ز لطف و صنعت صانع کدام را گویم

شراب عشق بنوشیم و بار عشق کشیم

چنانک اشتر سرمست در میان قطار

نه مستیی که تو را آرزوی عقل آید