تو لقمه ترشی دیر دیر هضم شوی

خطی که فاعتبروا منه یا اولی الابصار

چو عشق مردم خوارست مردمی باید

که خویش لقمه کند پیش عشق مردم خوار

ولیست لقمه شیرین نوش نوش گوار

تو لقمه ای بشکن زانک آن دهان تنگست

سه پیل هم نخورد مر تو را مگر به سه بار