سه پیل هم نخورد مر تو را مگر به سه بار

تو لقمه ترشی دیر دیر هضم شوی

ولیست لقمه شیرین نوش نوش گوار

تو لقمه ای بشکن زانک آن دهان تنگست

به پیش حرص تو خود پیل لقمه ای باشد

تویی چو مرغ ابابیل پیل کرده شکار

تو زاده عدمی آمده ز قحط دراز