خرمش کن به یک شکرخنده

این یک استاره را تو لاغر گیر

داروی فربهی خلق تویی

فربهش کن چو خواهی و برگیر

شکری را ز مصر کمتر گیر

بخت و اقبال خاک پای تواند

هر چه می بایدت میسر گیر