شکری را ز مصر کمتر گیر

داروی فربهی خلق تویی

فربهش کن چو خواهی و برگیر

خرمش کن به یک شکرخنده

بخت و اقبال خاک پای تواند

هر چه می بایدت میسر گیر

چونک سعد و ظفر غلام تواند