ما همه چنگیم و دل ما چو تار

خیره در آن آب بماندست سنگ

کوش بغلطاند در سیل بار

گر بد و نیکیم تو از ما مگیر

گاه یکی نغمه تر می نواز

گاه ز تر بگذر و رو خشک آر

گر ننوازی دل این چنگ را