سر کتیم لفظه سیف حسیم لحظه

و العشق قرن غالب فینا و سلطان الظفر

ای خواجه من آغشته ام بی شرم و بی دل گشته ام

اسپر سلامت نیستم در پیش تیغم چون سپر

شمس الضحی لا تختفی الا بسحار سحر

خواهم یکی گوینده ای مستی خرابی زنده ای

کآتش به خواب اندرزند وین پرده گوید تا سحر