قالوا ندبر شانکم نفتح لکم آذانکم

فاکشف به لطف ضرنا قال النبی لا ضرر

ای میر مه روپوش کن ای جان عاشق جوش کن

ما را چو خود بی هوش کن بی هوش خوش در ما نگر

نرفع لکم ارکانکم انتم مصابیح البشر

ز اندازه بیرون خورده ام کاندازه را گم کرده ام

شدوا یدی شدوا فمی هذا دواء من سکر