جان و جهان غلام تو جان و جهان تویی و بس

کان زمردی مها دیده مار برکنی

ماه دوهفته ای شها غم نخوریم از غلس

بی تو جهان چه فن زند بی تو چگونه تن زند

نصرت رستمان تویی فتح و ظفررسان تویی

هست اثر حمایتت گر زره ست وگر فرس

شمس تو معنوی بود آن نه که منطوی بود