سجده کنان و دم زنان بهر امید هر نفس

چرخ میان آب تو بر دوران همی زند

عقل بر طبیبیت عرضه همی کند مجس

ذره به ذره طمع ها صف زده پیش خوان تو

دست چنین چنین کند لطف که من چنان دهم

آنچ بهار می دهد از دم خود به خار و خس

خاک که نور می خورد نقره و زر نبات او