وگر دزدی زند نقبی بدزدد رخت عاشق را

به میخانه روید آن دم از آن خمار جوییدش

هر آن عاشق که گم گردد هلا زنهار می گویم

بر خورشید برق انداز بی زنهار جوییدش

میان طره مشکین آن طرار جوییدش

بت بیدار پرفن را که بیداری ز بخت اوست

چنین خفته نیابیدش مگر بیدار جوییدش