میان طره مشکین آن طرار جوییدش

هر آن عاشق که گم گردد هلا زنهار می گویم

بر خورشید برق انداز بی زنهار جوییدش

وگر دزدی زند نقبی بدزدد رخت عاشق را

بت بیدار پرفن را که بیداری ز بخت اوست

چنین خفته نیابیدش مگر بیدار جوییدش

بپرسیدم به کوی دل ز پیری من از آن دلبر