چه خوردست او که می پیچد دو نرگسدان خمارش

چه دارد در دل آن خواجه که می تابد ز رخسارش

چه باشد در چنان دریا به غیر گوهر گویا

چه باتابست آن گردون ز عکس بحر دربارش

به کار خویش می رفتم به درویشی خود ناگه