چه باشد در چنان دریا به غیر گوهر گویا

چه دارد در دل آن خواجه که می تابد ز رخسارش

چه خوردست او که می پیچد دو نرگسدان خمارش

چه باتابست آن گردون ز عکس بحر دربارش

به کار خویش می رفتم به درویشی خود ناگه

مرا پیش آمد آن خواجه بدیدم پیچ دستارش