چه زیان کرد از آن شاه که جان شد جسدش

میوه تلخ و ترش خام طمع بود ولی

آفتاب کرم تو به کرم می پزدش

آفتاب از پی آن سجده که هر شام کند

همه شب سجده کنان می رود و وقت سحر

روش بخشد که بمیرد مه چرخ از حسدش

هر که امروز کند شهوت خود را در گور