چند خیال عدم آمد در هست دوش

آنک در او عقل و وهم می نرسد از قصور

گشت عیان تا که عشق کوفت بر او دست دوش

هر چه بود آن خیال گردد روزی وصال

خامش باش ای دلیل خامشیت گفتنست

شد سر و گوشت بلند از سخن پست دوش