ز سینه نیست سماع دل و ز بیرون نیست

که ذره ذره به رقص آمدست از آوازش

جهان تنور و در آن نان های رنگارنگ

تنور و نان چه کند آنک دید خبازش

فدات جانم هر جا که هست بنوازش

شبی به طنز بگفتم دلا به مه بنگر

که هست مه را چیزی ز لطف پروازش