خمار باده او خوشترست یا مستی

مباد با کس دیگر ثنا و دشنامش

که هر دو آب حیاتست پخته و خامش

که باد تا به ابد جان های ما جامش

ستم ز عدل ندانم ز مستی ستمش

مرا مپرس ز عدل و ز لطف و انعامش