ز تیغ تو ناهید بریان شود

گشاینده بند هاماوران

ستاننده مرز مازندران

ز گرز تو خورشید گریان شود

چو گرد پی رخش تو نیل نیست

هم آورد تو در جهان پیل نیست

کمند تو بر شیر بندافگند