کمند تو بر شیر بندافگند

ز تیغ تو ناهید بریان شود

چو گرد پی رخش تو نیل نیست

هم آورد تو در جهان پیل نیست

سنان تو کوهی ز بن برکند

تویی از همه بد به ایران پناه

ز تو برفرازند گردان کلاه