تا بخورد خاک و ریگ جرعه خون از گزاف

برکش شمشیر تیز خون حسودان بریز

تا سر بی تن کند گرد تن خود طواف

کوه کن از کله ها بحر کن از خون ما

ای ز دل من خبیر رو دهنم را مگیر

ور نه شکافد دلم خون بجهد از شکاف

گوش به غوغا مکن هیچ محابا مکن