گفت به آتش هوا دود نه درخورد توست

حاجی دیوانه ام من نشمارم طواف

گفتم گل را که خار کیست ز پیشش بران

گفت بسی کرد او گرد عذارم طواف

گفت بهل تا کند گرد شرارم طواف

عشق مرا می ستود کو همه شب همچو ماه

بر سر و رو می کند گرد غبارم طواف