ببین در رنگ معشوقان نگر در رنگ مشتاقان

روان شد اشک یاقوتی ز راه دیدگان اینک

ز عشق بی نشان آمد نشان بی نشان اینک

که آمد این دو رنگ خوش از آن بی رنگ جان اینک

فلک مر خاک را هر دم هزاران رنگ می بخشد

که نی رنگ زمین دارد نه رنگ آسمان اینک