باش چون آیینه پرزنگ زنگ

جور و ظلم دوست را بر جان بنه

ور نخواهی پس صلای جنگ جنگ

گر نمی خواهی تراش صیقلش

دست را بر چشم خود نه گو به چشم

چشم بگشا خیره منگر دنگ دنگ