ز سنگ چشمه روان کرده ای و می گویی

زهی کرم که ز روزن بکردیش آونگ

شنیده ایم که شاهان به جنگ بستانند

ندیده ایم که شاهان عطا دهند به جنگ

بیا عطا بستان ای دل فسرده چو سنگ

کنار و بوسه رومی رخانت می باید

ز روی آینه دل به عشق بزدا زنگ