مصرع دوم · شماره 16
برون آرد تو را لطفش از این تاریک غار ای دل
شاعرمولویدر متن شعر
سطرهای پیرامون
برای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.
- 13
چو از بزمش برون آید کمینه چاکرش سکران
# - 14
ز ملک و ملک و تخت و بخت دارد ننگ و عار ای دل
# - 15
جهان بستان او را دان و این عالم چو غاری دان
# - 16
برون آرد تو را لطفش از این تاریک غار ای دل
انتخابشده - 17
گلستان ها و ریحان ها شقایق های گوناگون
# - 18
بنفشه زارها بر خاک و باد و آب و نار ای دل
# - 19
که این گل های خاکی هم ز عکس آن همی روید
#
دربارهٔ این سطر
سطر شماره 16 از «غزل شماره ۱۳۳۹ - مهم را لطف در لطفست از آنم بی قرار ای دل...» است.