بنفشه زارها بر خاک و باد و آب و نار ای دل

جهان بستان او را دان و این عالم چو غاری دان

برون آرد تو را لطفش از این تاریک غار ای دل

گلستان ها و ریحان ها شقایق های گوناگون

که این گل های خاکی هم ز عکس آن همی روید

تو خاکی می خوری این جا تو را آن جا چه کار ای دل

بزن دستی و رقصی کن ز عشق آن خداوندان