تو خاکی می خوری این جا تو را آن جا چه کار ای دل

گلستان ها و ریحان ها شقایق های گوناگون

بنفشه زارها بر خاک و باد و آب و نار ای دل

که این گل های خاکی هم ز عکس آن همی روید

بزن دستی و رقصی کن ز عشق آن خداوندان

که چون بوسی از او یابی کند آفت کنار ای دل

به جان پاک شمس الدین خداوند خداوندان