کنون از هجر بر پایم چنین بندیست از آتش

که پرها هم از او یابی اگر خواهی فرار ای دل

به خاک پای تبریزی که اکسیرست خاک او

که جان ها یابی ار بر وی کنی جانی نثار ای دل

ز یادش مست و مخمورم اگر چندم نزار ای دل

مثال چنگ می باشم هزاران نغمه ها دارد

به لحن عشق انگیزش وگر نالید زار ای دل