ز یادش مست و مخمورم اگر چندم نزار ای دل

به خاک پای تبریزی که اکسیرست خاک او

که جان ها یابی ار بر وی کنی جانی نثار ای دل

کنون از هجر بر پایم چنین بندیست از آتش

مثال چنگ می باشم هزاران نغمه ها دارد

به لحن عشق انگیزش وگر نالید زار ای دل

به سودای چنان بختی که معشوق از سر دستی