کسی را چون دهی پندی شود حرص تو را بندی

برای دید این لذت کز او شهوت شود حامل

بفرما صبر یاران را به پندی حرص داران را

بمشنو نفس زاران را مباش از دست حرص آکل

صبوری گرددت قندی پی آجل در این عاجل

ز بی چون بین که چون ها شد ز بی سون بین که سون ها شد

ز حلمی بین که خون ها شد ز حقی چند گون باطل