ز حلمی بین که خون ها شد ز حقی چند گون باطل

کسی را چون دهی پندی شود حرص تو را بندی

صبوری گرددت قندی پی آجل در این عاجل

ز بی چون بین که چون ها شد ز بی سون بین که سون ها شد

حروف تخته کانی بدین تاویل می خوانی

خلاصه صبر می دانی بر آن تاویل شو عامل

صبوری کن مکن تیزی ز شمس الدین تبریزی