صبوری کن مکن تیزی ز شمس الدین تبریزی

ز حلمی بین که خون ها شد ز حقی چند گون باطل

حروف تخته کانی بدین تاویل می خوانی

خلاصه صبر می دانی بر آن تاویل شو عامل

بشر خسپی ملک خیزی که او شاهیست بس مفضل