تو را چگونه فریبم چه در جوال کنم

چو آتشیم به پیش تو ای لطیف خصال

دل آب و قالب کوزه ست و خوف بر کوزه

چو آب رفت به اصلش شکسته گیر سفال

که اصل مکر تویی و چراغ هر محتال

تو در جوال نگنجی و دام را بدری

که دیده است که شیری رود درون جوال