خامش که بلبل باز را گفتا چه خامش کرده ای

با آن من آنی دگر زیرا به آن پی برده ام

گر گویدم بی گاه شد رو رو که وقت راه شد

گویم که این با زنده گو من جان به حق بسپرده ام

گفتا خموشی را مبین در صید شه صدمرده ام