گفتا خموشی را مبین در صید شه صدمرده ام

گر گویدم بی گاه شد رو رو که وقت راه شد

گویم که این با زنده گو من جان به حق بسپرده ام

خامش که بلبل باز را گفتا چه خامش کرده ای