مانند طفلی در شکم من پرورش دارم ز خون

حبس از کجا من از کجا مال که را دزدیده ام

در حبس تن غرقم به خون وز اشک چشم هر حرون

دامان خون آلود را در خاک می مالیده ام

یک بار زاید آدمی من بارها زاییده ام

چندانک خواهی درنگر در من که نشناسی مرا

زیرا از آن کم دیده ای من صدصفت گردیده ام