یک بار زاید آدمی من بارها زاییده ام

در حبس تن غرقم به خون وز اشک چشم هر حرون

دامان خون آلود را در خاک می مالیده ام

مانند طفلی در شکم من پرورش دارم ز خون

چندانک خواهی درنگر در من که نشناسی مرا

زیرا از آن کم دیده ای من صدصفت گردیده ام

در دیده من اندرآ وز چشم من بنگر مرا