تا بخت و رخت و تخت خود بر عرش و کرسی بر برم

هان ای طبیب عاشقان دستی فروکش بر برم

بر گردن و بر دست من بربند آن زنجیر را

افسون مخوان ز افسون تو هر روز دیوانه ترم

خواهم که بدهم گنج زر تا آن گواه دل بود